تحقق مىبخشيدند و اين به معنى آن بود كه دوره اموى تازه‌اى را با همان ويژگيها و خصوصيات داشته باشيم و اگر تفاوتى با شرك و بت‌پرستى داشته باشد تنها در نامى است كه به خود مىگيرد و از پيامبر اكرم ( ص ) وارد شده كه فرموده‌اند : « اگر از بنى اميه تنها پيرزنى فرتوت مانده باشد ، امكان كژى دين خدا ، وجود دارد . » در هر حال همان گونه كه خرد ايجاب مىكرد و مصلحت عالى اسلام ايجاب مىكرد ، صلح برقرار گرديد و در مورد محلى كه اين صلح به امضا رسيده گفته مىشود در منزلگاه محلى بود كه ، معاويه با سربازانش با پيش‌قراولان لشكريان امام حسن آنگاه كه از اردوگاهشان در آمده بودند ، برخورد كردند . اين نيز گفته شده كه در « باذرح » درون مرزهاى شام ( سوريه ) بوده و كوفه يا بيت المقدس هم به عنوان محل امضاى قرار داد صلح ، ياد شده است جاهاى ديگرى هم ذكر شده است و بعيد هم نيست كه در مدائن ، با آن موافقت صورت گرفته و آنچنان كه برخى روايات نيز اشاره دارند پس از آنكه امام به كوفه بازگشتند ، به مورد اجرا گذارده شد .